|
รวบรวม |
|
เดือนมิถุนายนที่ผ่านมา รู้สึกว่าเขียนไดอารี่ได้น้อยมากๆ เว้นว่างซะเป็นส่วนใหญ่ ไม่ใช่ไม่มีอะไรเขียนแต่ไม่มีเวลาจะเขียนมากกว่า ยุ่งทั้งงานราษฎร์งานหลวง ซึ่งทั้งเดือนที่ผ่านมาเด็กๆมีพัฒนาการหลายอย่าง ทั้งน่ารัก น่าหยิก และน่าตี เรื่องออกจะยุ่งตั้งแต่คุณยายตัดสินใจกลับไปอยู่บ้านตั้งแต่วันที่ลูกชายเปิดเทอม เช้ามาก็วิ่งกันให้วุ่นทั้งพ่อทั้งแม่ ต้องแงะลูกชายออกมาจากเตียง รบกันตอนอาบน้ำ แรกๆก็เอาลูกสาวอาบไปพร้อมกันด้วย สักพักเริ่มรู้สึกว่าไม่ไหว แม่ชักไปทำงานสายมากขึ้น สุดท้ายก็จัดการลูกชายคนเดียว เสร็จแล้วก็ส่งสองคนลงไปข้างล่างกับพ่อเลย ป้าก็ต้องตื่นเช้ามาเตรียมข้าวให้ลูกชายกินระหว่างไปโรงเรียนและขากลับ ปีที่แล้วไม่ได้ทำแบบนี้ กะว่ากินข้าวให้เสร็จแล้วค่อยออกจากบ้าน ปีนี้รู้สึกว่าช้ามากขึ้น โอ้เอ้เก่งขึ้น แม่เลยบอกให้เอาข้าวไปกินในรถเสียเลย ส่วนขากลับ เมื่อก่อนเอาแค่ขนมใส่กระเป๋าไว้ แต่ตอนนี้ต้องไปว่ายน้ำด้วย กลัวว่า ถ้าไม่กินก่อนจะหิวมากไป สุดท้ายให้เอาข้าวใส่กล่องไปกินในรถตู้ ส่วนน้องสาวที่อยู่ที่บ้าน ป้าคนเดียวก็เอาอยู่ ไม่มีปัญหามากนัก แต่กลางวันพากันออกไปไหนบ้างหรือเปล่าก็ไม่แน่ใจ ทั้งที่จริงๆแม่ย้ำไว้แล้ว อยากให้ออกไปแค่เช้ากับเย็นเท่านั้น เพราะปกติถ้าคุณยายอยู่ ป้าจะแว้บหายไปเป็นประจำ ประมาณว่า แป๊บเดียวๆ หายไปเกือบชั่วโมงนั่นล่ะ ทำเอาคุณยายโมโหประจำ ส่วนเรื่องพัฒนาการของลูกสาว ฟันขึ้นเกือบหมดแล้ว เหลือแค่ฟันกราม 4 ซี่สุดท้ายเท่านั้น แม่ว่าฟันหนูขึ้นเร็วกว่าพี่ชายเยอะเลยนะ แต่ฟันเรียงติดชิดกันแน่นเหมือนกันทั้งพี่ทั้งน้อง เป็นอันว่าถ้าฟันแท้ขึ้น มันคงไม่เรียงสวยงามแบบตอนนี้เป็นแน่ (อันนี้ทำใจไว้แล้ว) ช่วงนี้ลูกสาวแม่รู้เรื่องมากจริงๆ ถ้าอยากจะออกจากบ้าน หนูจะเดินไปหยิบรองเท้ามาใส่เอง แล้วก็มาจูงมือแม่หรือป้าให้พาเดินออกไปข้างนอก หนูชอบเล่นกุญแจมาก เห็นใครไขกุญแจ หนูจะต้องแย่งมาไขเองให้ได้ มีการเลือกลูกกุญแจด้วยนะ หนูชอบเอากระเป๋าแม่ไปคล้องคอ ไม่เอาสะพายไหล่นะ จะต้องคล้องคออย่างเดียว แม่ล่ะกลัวคอหนูเคล็ดจริงๆ เพราะกระเป๋าแม่หนักทีเดียวล่ะ ถึงจะใบเล็กก็ตาม เรื่องแย่งโทรศัทพ์เนี่ย ทำเป็นประจำ เห็นแม่คุยไม่ได้ ต้องแย่งไปคุยเอง(ภาษาหนู) หนูยิ้มเก่งมาก บางทีแม่กลับมาเหนื่อย หนูเจอหน้าแม่หนูก็จะยิ้มหัวเราะให้ทันที แม่ล่ะชื่นใจ ยิ่งเห็นพี่ต้นตาลหนูยิ่งยิ้ม แถมวิ่งไปหาไปเล่นด้วยทันที ถึงช่วงนี้แม่จะกลับบ้านค่ำเป็นประจำ เพราะต้องพาพี่ต้นตาลไปว่ายน้ำ หนูก็ยังยิ้มให้แม่ทุกวัน เสียงหัวเราะของหนูทำให้โลกสว่างสดใสในพริบตา ตอนนี้หนูยังไม่พูดคำที่มีความหมาย แต่หนูก็พูดภาษาหนูทั้งวัน มีบางคำเท่านั้นที่หนูใช้พูดกับแม่ เป็นคำเดียวที่แม่สอนให้หนูพูดตามได้ หม่ำ หม่ำ หนูพูดตามแม่ทุกครั้งที่หนูอยากกินนม และถึงหนูจะไม่เรียกชื่อใคร แต่หนูร้องหาคนอื่นได้ด้วยคำว่า ปา........... หนูตะโกนคำนี้ดังมากเวลาที่หนูอยากเรียกป้า แม่เคยคิดว่าหนูเรียกป้าจริงๆ แต่ถ้าแม่ลองให้หนูเรียกหาพ่อหรือแม่ หนูก็ยังเรียก ปา.............. เหมือนเดิม การบอกความต้องการ แม่ว่าหนูสามารถบอกได้หลายอย่างแล้ว โดยการจูงไปชี้สิ่งที่อยากได้อยากกิน หรือว่าตบหมอนถ้าอยากนอนกินนม ตอนนี้หนูยังอึในเพิร์สอยู่แต่ถ้าอึเสร็จแล้วจะมีท่าทางบอกให้รู้ว่าอยากเปลี่ยน หนูเลือกชุดเองด้วยนะ ถ้าชุดไหนที่หนูไม่ชอบ หนูจะไม่ยอมใส่เด็ดขาด เรื่องกินนม หนูยังเหมือนเดิม กินนมยาก กินนมน้อย(นมขวด 10 ออนซ์นมแม่ต่างหาก) แต่กินข้าวได้ดี หนูชอบผักผลไม้มาก บางครั้งหนูกินแต่ผักไม่ยอมกินข้าว(หนูคงอิ่ม) แม่ว่าหนูพัฒนาการด้านร่างกายและอารมณ์อย่างรวดเร็วพอๆกับพี่ชายเลย ต่างกันที่ว่าอารมณ์เด็กหญิงเนี่ยดูอ่อนไหวและอ่อนโยนกว่า หลังจากเรื่องพ่อปวดเก๊าด์ผ่านไป อาทิตย์ต่อมา(วันอังคารที่ 23/06/09) ลูกสาวแม่ก็เป็นตาอับเสบ ตาแดงปูดไปหมด พร้อมมีขี้ตาเยอะแยะมากมายข้างซ้าย แม่ไม่แน่ใจว่าควรจะหยอดตาให้หนูหรือไม่ ย่าหมอบอกว่ ถ้าอีกวันไม่ดีขึ้นให้พามาหา กลางคืนแม่เลยเปลี่ยนผ้าปูที่นอนให้หนูใหม่ เช้ามาอาการเหมือนจะดีขึ้น ขี้ตาไม่ค่อยเยอะเหมือนเดิม ตอนเย็นแม่เลยไม่ได้พาไปหาย่าหมอ พออีกวัน หนูก็หลับเป็นมากขึ้นอีก พอถึงวันศุกร์ แม่รีบโทรถามย่าหมอทันที ย่าหมอเลยให้ไปซื้อตาหยอดตามาหยอดวันละ 3 ครั้ง แรกๆหนูยังยอมให้หยอดอยู่บ้าง หลังๆแม่หยอดตาหนูยากมาก หนูหลับตาปี๋ทีเดียว แม่ก็หยอดบนเปลือกตานั้นเลย แล้วค่อยพยายามให้หนูลืมตา ยาก็ไหลเข้าตาหนูจนได้ เห็นไหมว่ายังไงหนูก็แพ้แม่ล่ะ หยอดไป 2 วันอาการก็ดีขึ้นเรื่อยๆ แต่แม่ก็ยังเปลี่ยนผ้าปูที่นอนให้หนูบ่อยๆ ยังไม่ทันที่ตาจะหายดี แม่ก็รู้สึกว่าหนูไอแห้งๆตอนกลางคืน ส่วนตอนกลางวันไม่มีปัญหาอะไร วันอาทิตย์แม่เลยรีบพาไปหาย่าหมอที่สุขุมวิท ย่าหมอบอกให้กินยาแก้ไอและบอกว่าคงติดเชื้อไวรัสแต่ก็ไม่อับเสบอะไร อาทิตย์นี้หนูเลยร้องวันละ 3 เวลา เช้า กลางวัน ก่อนนอน เพราะหนูต้องโดนบังคับให้กินยาและหยอดตาไปพร้อมกัน อาการตอนนี้ ตาไม่มีขี้ตาแล้ว ไม่หยอดตาอีก ส่วนไอยังมีอยู่ตอนกลางคืน แม่เลยให้หนูกินยาไว้ก่อน ไม่งั้นเสาร์-อาทิตย์นี้เราอดไปเที่ยวกันแน่ๆ ลูกชายแม่ได้หยุดเรียนโดยไม่คาดคิดวันแรกเมื่อวันศุกร์ที่ 26 มิ.ย. ทางรร.พบเด็กเป็นไข้หวัดใหญ่ 2009 หนึ่งคน รร.เลยปิดเรียนหนึ่งวัน และให้ไปเรียนได้ปกติในวันจันทร์ พอถึงวันจันทร์ได้ข่าวว่าเจอเด็กเป็นเพิ่ม รร.เลยให้หยุดต่อเนื่องยาวตั้งแต่วันที่ 30 มิ.ย. ถึงวันที่ 9 ก.ค. งานนี้แม่ต้องพึ่งคุณยายเป็นการด่วน โชคดีที่คุณยายไม่มีธุระไปไหน ลูกชายแม่ก็ดี้ด้า อยากไปบ้านคุณยาย ขนาดว่าต้องไปส่งเช้าเหมือนเดิมยังไม่อิดออด (บ้านคุณยายอยู่ใกล้รร.) สรุปว่า 10 วันนี้ ลูกชายแม่ได้ไปเล่นที่บ้านคุณยายสมใจ เช้าพ่อรับอาสาไปส่งเหมือนเดิม ตอนเย็นแม่มีหน้าที่ไปรับกลับ ได้ข่าวว่าเล่นทั้งวัน อยากกินอะไรก็ชวนคุณยายออกไป 7-11 (ร้านอื่นก็ไม่เอานะ) บ่ายๆ บ่นร้อนก็บอกให้คุณยายเปิดแอร์ ขึ้นไปนั่งดูการ์ตูนสบายใจ อยากกินอะไรก็บอกได้หมด คุณยายจัดให้ แถมมีการบ่นด้วยว่า จะกินอะไรดีน้า..... เมื่อวานคุณยายแอบถามว่า เบื่อบ้านคุณยายหรือยัง ลูกชายแม่บอกว่า ไม่เบื่อเลยคร้าบบบ ต้นตาลชอบมาบ้านคุณยาย ส่วนคุณยายกลับบอกว่า หรอ...ทำไมคุณยายเบื่อจัง คุณยายเหนื้อยเหนื่อย ฮ่าๆๆๆๆ อะนะ ถึงจะเหนื่อยจะเบื่อ แต่ก็รับ(มือ)ได้ใช่ไหมคร้าบบบบบ สุดท้ายเมื่อวันจันทร์ แม่กลัวว่าผมข้างหน้าจะเข้าตาแล้วทำให้ตาลูกสาวไม่หายอับเสบ แม่เลยจับตัดเสียเลย ด้วยความรีบร้อนหรือยังไงไม่ทราบ ได้ทรงหน้าม้าเด๋อมาซะงั้น แม่ทั้งขำทั้งเศร้า เฮ้ออออ เมื่อไหร่จะยาวอีกล่ะเนี่ย โธ่..................... ท้ายสุดพ่อถ่ายคลิปตอนเด็กๆเต้น Nobody ไว้ล่ะมาดูกันว่าลีลาแต่ละคนขนาดไหน คลิปแรก น้องสาวฉายเดี่ยว ทั้งเต้น กระโดด หมุนตัวให้วุ่นไปหมด
คลิปที่สอง พี่น้อง เต้นกันไปชนกันไป แบบน่ารักน่ารัก
Posted on Fri 3 Jul 2009 15:57
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
