สภาพณ.ตอนเช้า

19 พ.ค. 51

          วันวิสาขบูชา ซึ่งจริงๆ แล้วเป็นวันหยุด แต่มันเป็นวันหยุดเฉพาะของไทยอะดิ ที่ฮ่องกงไม่หยุดอะ พ่อเลยต้องไปประชุมที่บางจากแต่เช้า ทั้งตึกมากันแค่ 5 คนเพื่อรอคุยกับทางเนเธอร์แลนด์ตอนบ่าย ส่วนแม่กับเด็กก็ตั้งหน้าตั้งตารอตอนเย็นพ่อมารับไปเวียนเทียนกัน แต่ไม่เป็นไปตามคาด คุยกับฮ่องกงเสร็จตั้งแต่ 10 โมง แต่ต้องนั่งรอจน 4 โมงเย็นกว่าจะคุยกับเนเธอร์แลนด์ แถมพอถึงเวลานัดดัน Connect เข้าทางโน้นไม่ได้เนื่องจากผู้ประสานงานไม่ได้บอกว่าเราใช้ระบบ IP แต่เค้าใช้ระบบ ISDN แล้วมันจะต่อกันติดได้งัย สรุปว่าที่นั่งรอมาตั้งนานสูญเปล่า เลยจัดการส่งเอกสารไปทาง mail ให้ต่างฝ่ายต่างอ่านกันไป แล้วคุยมาคุยกันวันหลัง เฮ้ย....จะให้รอทำไมอะ แถมตอนเย็นแถวบ้านเราฝนตกหนักมากอีก ขนาดป้าที่มีความมุ่งมั้นที่จะไปเวียนเทียนให้ได้ยังต้องถอย เลยอดไปวัดกันทั้งบ้าน

ครูหน่อยมารับ(รับเฉยๆไม่ได้ไปส่ง)

วันนี้จูงมือเพื่อนเข้าไปเอง ไม่มีพี่พาไป

20 พ.ค. 51

          วันนี้ที่ทำงานพ่อก็หยุดต่ออีกวัน พ่อจัดให้สำนักงานพักร้อนเพราะโรงงาน Shutdown แต่พ่อก็ยังต้องไปประชุมอยู่ดี เนื่องจากวันนี้ประชุมที่บางจากตอน 10 โมง พ่อก็เลยโอ้เอ้ได้ ทำให้ต้นตาลสามารถโอ้เอ้ได้ด้วย วันนี้เลยออกจากบ้านช้าหน่อย ระหว่างทางก็บอกต้นตาลว่าพ่อไปส่งที่หน้าประตูนะครับเช่นเคย หลักจากกินข้าวบนรถเสร็จเรียบร้อยก็เดินจูงมือกันไปหน้าโรงเรียนเช่นเคย พอเซ็นต์ชื่อส่งต้นตาลเสร็จ ต้นตาลก็เริ่มงอแงจะให้พ่อไปส่งที่ห้องอีกแล้ว พ่อเลยต้องหาวิธีแก้ไข ทันได้นั้นก็เหลือบไปเห็นชื่อน้องต้นน้ำห้อง อ.1/1 บนกระเป๋าเด็กคนนึง พ่อเค้าก็จะเดินเข้าไปส่งที่ห้องเหมือนกัน อย่ากระนั้นเลย “ต้นตาลครับ ต้นตาลเดินจูงมือต้นน้ำเข้าห้องเรียนไปเลยนะครับ” เออได้ผลแฮะ ต้นตาลบ๊ายบายพ่อแล้วเดินจูงมือเพื่อนไป ต้นน้ำมีทีท่าจะร้องไห้เพราะพ่อเค้าไม่ได้เดินไปด้วย ต้นตาลยังบอกกับเพื่อนว่า “อย่าร้องไห้ซิ เดินไปกันต้นตาลน้า” เท่านั้นแหละ win-win ครับ เด็กๆ ไม่ร้องไห้และสามารถเดินเข้าห้องไปกันเองได้ พ่อๆ ก็ Happy

          พ่อประชุมเสร็จบ่ายก็เลยกะว่าจะมาแอบบดูต้นตาล แล้วก็จะได้รับกลับบ้านเลย มาถึงโรงเรียนตอนบ่าย 3 ไปแอบดูที่ข้างรั้ว ครูหน่อยกำลังให้เด็กๆ เข้าแถวเดินไปที่โรงอาหาร แต่เอ้ต้นตาลไปไหนอะเนี้ย พอเพื่อนๆ เดินไปถึงโรงอาหารกันแล้ว ครูหน่อยก็ให้เอาเป้ไปวางไว้บนโต๊ะ แล้วก็จัดแถวเตรียมให้มาเล่นเครื่องเล่นที่สนาม ทันใดนั้น ต้นตาลของเรา เดินสะพายเป้มาอย่างรวดเร็ว ที่สำคัญเดินมาคนเดียวซะด้วย มาถึงก็วางเป้แล้วจูงครูหน่อยเดินนำเพื่อนมาที่สนามเด็กเล่นทันที

เดินกันเข้าไปสองคนจริงๆ

แนะ แอบหันกลับมามองอีก

เดินต่อด้วยความมั่นใจ

          ตัดฉากมาที่สนามเด็กเล่น ต้นตาลจะชอบเล่นไม้ลื่นอันโค้งๆ อย่างมาก วิ่งขึ้นวิ่งลงอยู่เป็น 10 รอบ ที่สำคัญเล่นอยู่คนเดียวไม่สนใจเพื่อนฝูง อันนี้เอาไว้ต้องถามครูหน่อยว่าเป็นอย่างนี้ทุกวันหรือเปล่า พอบ่าย 3 โมงครึ่ง ประตูโรงเรียนเปิดให้ผู้ปกครองเข้าไปรับเด็กได้ เพื่อนๆ ของต้นตาลก็ทยอยกลับบ้านกันไป พ่อก็เดินไปดูต้นตาลเล่นอยู่ใกล้ๆ พอต้นตาลหันมาเจอพ่อก็ทำหน้าแปลกใจ แถมตะโกนซะดังเชียว “พ่อมารับต้นตาลหรอ” “ก็เออหละสิ ไปกลับบ้านกัน” ต้นตาลเดินไปหาครูหน่อย บอกครูว่า “วันนี้พ่อมารับต้นตาลน้า” ทำเอาพ่อเข้าใจเลยว่าต้นตาลดีใจแค่ไหนที่พ่อมารับ เอาเป็นว่าถ้าพ่อมารับได้วันไหน พ่อจะไม่รีรอเลย จะมารับเองทันทีนะครับ

          และเพื่อไม่ให้เสียโอกาส พ่อก็เลยพาต้นตาลไปห้างประจำของครอบครัว แฟชั่นไอส์แลนด์นั่นเอง พอดีถึงกำหนดชำระหนี้สินตามกฎหมายให้กับเจ้าหนี้หลายธนาคาร ซึ่งสามารถไปได้ครบที่ห้างนี้ พ่อไม่รอช้าบอกต้นตาลว่าไปเที่ยวกัน แล้วบึ่งไปทันที ระหว่างทางต้นตาลก็ถามตลอดว่าทำไมต้องไปแฟชั่น ซึ่งพ่อก็ตอบตามที่ได้กล่าวมาแล้วข้างต้น ต้นตาลยังถามอีกว่าทำไมไม่ไปหาแม่ที่โรงงาน เย็นวันนั้นจึงจบด้วยการนัดแม่ให้มาเจอเรา 2 คนที่แฟชั่น แล้วก็ยึด Fuji เป็นที่ตั้งตามคำบอกแกมบังคับของต้นตาลว่าจะกินข้าวร้านนี้ ส่วนน้องต้นข้าวก็ปล่อยให้อยู่กับป้า 2 คนยัน 2 ทุ่มเช่นเคย

ชุดพละสีสวย 

ใส่แล้วสีผิวเด่นขึ้นมาทันที

21 พ.ค. 51

          พ่อตื่นสายมากเลยเช้านี้ ทำให้ต้นตาลตื่นสายไปด้วย เช้านี้เลยยุ่งกันพอสมควร ต้นตาลก็งอแงมากๆ บอกไม่อยากไปโรงเรียน แม่โกรธมากจนไม่อยากจะยุ่งด้วยลงมาบอกพ่อให้ขึ้นไปจัดการกันเอง  พอพ่อขึ้นไปเจอต้นตาลนั่งอยู่หน้าโต๊ะเครื่องแป้ง แล้วหันมาบอกว่า “ต้นตาลเสยผมอยู่” พ่อจึงมีความจำเป็นต้องปฏิบัติการขั้นเด็ดขาด โดยถอดชุดนอน พาไปฉี่ แล้วใส่ชุดนัดเรียนให้ทันที ทั้ง 3 ขั้นตอนนี้แล้วเสร็จภายใน 2 นาที เสร็จแล้วจัดการอุ้มขึ้นรถ lock car seat แล้วออกรถทันที มองเวลาขณะนั้น 7:15 น. ระหว่างทางต้นตาลถามพ่อว่าแม่โกรธต้นตาลทำไม “ก็ต้นตาลบอกว่าไม่อยากไปโรงเรียนนะสิครับ” “เปล่าน้า ต้นตาลบอกว่าอยากไปโรงเรียน อยากไปโรงเรียนจริงๆ น้า” แหมพ่อก็ได้ยินเต็มสองหู เหมือนที่แม่บอกนะสิครับ ไม่เห็นเหมือนที่ต้นตาลบอกเล้ย

          พ่อต้องให้ต้นตาลกินนมกล่องในระหว่างการเดินทาง เพราะคาดว่าถึงโรงเรียนแล้วจะไม่มีเวลาป้อนข้าว แต่พอเอาเข้าจริงต้นตาลบอกว่าจะกินข้าว พ่อก็ต้องป้อนอยู่ดี กินไปได้ 5 คำ ก็บ่นปวดท้อง คงเป็นเพราะกินนมมากล่องนึงแล้วมั้ง วันนี้เจอต้นน้ำอีกแล้ว เลยใช้มุกจูงมือเพื่อนเหมือนเดิม เป็นอันว่าพ่อมาถึงที่ทำงาน 9 โมง ทันประชุมรอบเช้าพอดี

          เย็นนั้นครูชายที่ขับรถมาส่งต้นตาลที่โรงงานทุกเย็นบอกว่าวันนี้ต้นตาลไม่ยอมขึ้นรถ พออุ้มขึ้นรถมาต้นตาลก็ร้องไห้มาตลอดทาง พอแม่พาต้นตาลมาถึงบ้าน พ่อก็ไปรับที่รถเหมือนเคย ต้นตาลร้องไห้บอกพ่อว่า “ต้นตาลรอพ่อ ทำไมพ่อไม่ไปรับต้นตาล” พ่ออึ้งไปเลยครับ พูดอะไรไม่ออก อุ้มต้นตาลมากอด แล้วบอกว่า “ถ้าพ่อไปรับเองได้ พ่อจะรีบไปรับเลยนะครับ” ว่าแล้วพ่อก็น้ำตาซึม

ยิ้มหรือร้องไห้กันแน่

ขอบชอบเขาล่ะ โค๊กเนี่ย 

ร่องรอยแผลเป็น

เป็นดาบสองคมจริงหนอ เราอยากไปรับลูกเองก็จริง แต่ไปรับเองทุกวันไม่ได้

ถ้าวันไหนไปได้ อีกวันเขาก็จะรอเรา แทนที่เขาจะกลับรถโรงเรียนทุกวันโดยไม่ต้องรอ

แม่เลยบอกพ่อว่า คงต้องทำความเข้าใจกับลูกในทุกๆวัน บอกเขาล่วงหน้าก่อน

วันนี้ไปรับได้แต่พรุ่งนี้ไม่ได้ไปรับ ต้องบอกเขาตั้งแต่เช้า เพื่อให้เขารับรู้

ยิ่งเรื่องการไปโรงเรียนวันจันทร์ยิ่งเป็นปัญหาหนักอก ก็หยุดอยู่บ้านตั้งสองวันนี่นา

ฉะนั้นวันอาทิตย์ พ่อกับแม่จะต้องคอยเตือนต้นตาลเสมอว่า

“พรุ่งนี้วันจันทร์ต้องไปรร.นะครับ ตื่นเช้ามาต้องอาบน้ำล้างหน้าแปรงฟัน ไม่งอแงนะครับ”

อาการงอแงในเช้าวันจันทร์ก็ค่อยๆดีขึ้นเรื่อยๆตามลำดับ

เฮ้อออออ การเลี้ยงลูกเนี่ยมันเป็นทั้งศาสตร์และศิลป์จริงๆเนอะ

ส่งท้ายด้วยด้วยสาวน้อยไว้ก่อน

หนูแค่แวะมาบอกว่า ตอนนี้คืบได้แล้วนะคะ คุณแม่เตรียมคอกไว้ได้แล้ว

ผู้ที่สนใจเกี่ยวกับข้อมูลการให้นมแม่ของส้ม สามารถหาอ่านได้จากหัวข้อเก่าที่ส้มเคยเขียนไว้ดังนี้

1. นมอะไรดีน้า
2. ความรู้สึกของความเป็นแม่
3. ก้าวแรกของแม่
4. เคล็ดไม่ลับ
5. ทำยังไงให้มีน้ำนม
6. มานอนยาวกันเถอะ
7. นมแม่ถึงเมื่อไหร่
8. เรื่องกินของผม
9. วันที่แม่เศร้า